Rękojmia konsumencka – co wprowadzi dyrektywa omnibus

Dyrektywa omnibus powinna już działać na terenie RP, póki co jednak polski ustawodawca jest na etapie dopracowywania projektu ustawy. Warto jednak sprawdzić jakie nowości zostały zawarte w koncepcji nowelizacji. Jedną z najważniejszych zmian będzie z całą pewnością zaostrzenie przepisów chroniących konsumentów. Rękojmia konsumencka oraz gwarancja konsumencka to nowe instytucje, które już niebawem powinny zawitać w polskich realiach prawnych.
rękojmia konsumencka

Rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o prawach konsumenta oraz niektórych innych ustaw aktualnie jest na etapie kontroli przeprowadzanej przez Radę Ministrów. Pozostaje notyfikowanie i projekt trafi na obrady sejmu. Wydaje się więc, że nowelizacja może wejść w życie już całkiem niedługo. Mimo iż nie ma pewności co do ostatecznej treści noweli, to już teraz warto przyjrzeć się nowej instytucji jaką jest rękojmia konsumencka.

Ochrona konsumencka – gwarancja i rękojmia konsumencka

Projekt zakłada wprowadzenie nowego rozdziału do ustawy o zmianie ustawy o prawach konsumenta, tj. rozdziału 5a pt. „Rękojmia i gwarancja konsumencka”. Zgodnie z art. 43a w razie braku zgodności towaru z umową konsumentowi przysługują uprawnienia określone w tym rozdziale, nie zaś w Kodeksie cywilnym – jak było do tej pory.

Zgodnie z projektem do umów zobowiązujących do przeniesienia na konsumenta własności towaru, w tym w szczególności umów sprzedaży, umów dostawy oraz umów o dzieło, nie będzie stosowało się już przepisów działu II tytułu XI księgi trzeciej KC.

Rękojmi i gwarancji konsumenckiej nie będzie stosowało się do towarów, które służy wyłącznie jako nośnik treści cyfrowej.

Czym będzie towar zgodny z umową?

Nowelizacja będzie wskazywała również definicję towaru niezgodnego z umową. Będzie tak m.in. z umową sprzedaży, umową dostawy oraz umową o dzieło. Towar jest zgodny z umową, jeżeli zgodne z umową pozostają w szczególności jego:

  1. opis, rodzaj, ilość, jakość, kompletność i funkcjonalność, a w odniesieniu do towarów z elementami cyfrowymi – również kompatybilność, interoperacyjność i dostępność aktualizacji;
  2. przydatność do szczególnego celu, do którego jest potrzebny konsumentowi, o którym konsument powiadomił przedsiębiorcę najpóźniej w momencie zawarcia umowy i który przedsiębiorca zaakceptował.

Dodatkowo towar, aby został uznany za zgodny z umową, powinien:

  1. nadawać się do celów, do których zazwyczaj używa się towaru tego rodzaju, z uwzględnieniem obowiązujących przepisów prawa, norm technicznych lub dobrych praktyk;
  2. występować w takiej ilości i mieć takie cechy, w tym trwałość i bezpieczeństwo, a w odniesieniu do towarów z elementami cyfrowymi – również funkcjonalność i kompatybilność, jakie są typowe dla towaru tego rodzaju i których konsument może zasadnie oczekiwać, biorąc pod uwagę charakter towaru oraz publiczne zapewnienie złożone przez przedsiębiorcę, jego poprzedników prawnych lub osoby działające w ich imieniu, w szczególności w reklamie lub na etykiecie, chyba że przedsiębiorca wykaże, że:
    • nie wiedział o danym publicznym zapewnieniu i oceniając rozsądnie, nie mógł o nim wiedzieć,
    • przed zawarciem umowy publiczne zapewnienie zostało sprostowane z zachowaniem warunków i formy, w jakiej publiczne zapewnienie zostało złożone, lub w porównywalny sposób,
    • publiczne zapewnienie nie miało wpływu na decyzję konsumenta o zawarciu umowy;
  3. być dostarczany z akcesoriami i instrukcjami, których dostarczenia konsument może rozsądnie oczekiwać;
  4. być takiej samej jakości jak próbka lub wzór, które przedsiębiorca udostępnił konsumentowi przed zawarciem umowy, i odpowiadać opisowi takiej próbki lub takiego wzoru.

Przedsiębiorca nie poniesie jednak odpowiedzialności za brak zgodności towaru z umową, jeżeli konsument został wyraźnie poinformowany, że konkretna cecha towaru odbiega od wymogów zgodności z umową wyżej określonych, oraz najpóźniej w chwili zawarcia umowy, wyraźnie i odrębnie zaakceptował brak konkretnej cechy towaru.

Jeżeli w chwili zawarcia umowy konsument wyraźnie i odrębnie zaakceptuje brak konkretnej cechy towaru nie będzie mógł jej reklamować.

Dodatkowo przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność za brak zgodności towaru z umową wynikający z niewłaściwego zamontowania towaru, jeżeli:

  1. zostało ono przeprowadzone przez przedsiębiorcę lub na jego odpowiedzialność;
  2. niewłaściwe zamontowanie przeprowadzone przez konsumenta było wynikiem błędów w instrukcji dostarczonej przez przedsiębiorcę lub osobę trzecią.

Rękojmia konsumencka a odpowiedzialność za brak zgodności towaru z umową

Zgodnie z projektem ustawy przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność za brak zgodności towaru z umową istniejący w chwili jego dostarczenia i ujawniony w ciągu dwóch lat od tej chwili, chyba że termin przydatności towaru do użycia, określony przez przedsiębiorcę, jego poprzednika prawnego lub osoby działające w ich imieniu, jest dłuższy.

Domniemywa się przy tym, że brak zgodności towaru z umową, który ujawnił się przed upływem dwóch lat od dostarczenia towaru, istniał w chwili jego dostarczenia, o ile nie zostanie udowodnione inaczej lub domniemania tego nie można pogodzić ze specyfiką towaru lub charakterem braku zgodności z umową.

Przedsiębiorca nie będzie mógł powoływać się na upływ terminu do stwierdzenia braku zgodności towaru z umową, jeżeli brak ten podstępnie zataił.

W odniesieniu do towarów z elementami cyfrowymi, przedsiębiorca odpowiada za brak zgodności z umową treści cyfrowej lub usługi cyfrowej dostarczanych w sposób ciągły, który wystąpił lub ujawnił się w czasie, w którym zgodnie z umową miały być dostarczane. Czas ten nie może być krótszy niż dwa lata od dostarczenia towaru z elementami cyfrowymi. Domniemywa się, że brak zgodności z umową wystąpił w tym czasie, jeżeli w tym czasie się ujawnił.

Jakie prawa będzie miał konsument?

Zgodnie z projektem otrzyma swoje uprawnienia w razie niezgodności towaru z umową. Są one w rzeczywistości analogiczne do tych znanych z Kodeksu cywilnegoJeżeli towar będzie niezgodny z umową, konsument będzie mógł żądać jego naprawy lub wymiany. Przedsiębiorca będzie mógł dokonać wymiany, gdy konsument żąda naprawy, lub będzie mógł dokonać naprawy, gdy konsument żąda wymiany, jeżeli doprowadzenie do zgodności towaru z umową w sposób wybrany przez konsumenta jest niemożliwe albo wymagałoby nadmiernych kosztów dla przedsiębiorcy. Jeżeli zarówno naprawa, jak i wymiana są niemożliwe lub wymagałyby nadmiernych kosztów, przedsiębiorca będzie mógł odmówić doprowadzenia towaru do zgodności z umową.

Przy ocenie nadmierności kosztów będą uwzględniane wszelkie okoliczności sprawy, w szczególności znaczenie braku zgodności towaru z umową, wartość towaru zgodnego z umową oraz nadmierne niedogodności dla konsumenta powstałe wskutek zmiany sposobu lub odmowy doprowadzenia towaru do zgodności z umową.

Przedsiębiorca dokona naprawy lub wymiany w rozsądnym czasie od chwili, w której przedsiębiorca został poinformowany przez konsumenta o braku zgodności z umową, i bez nadmiernych niedogodności dla konsumenta, uwzględniając specyfikę towaru oraz cel, w jakim konsument go nabył. Koszty naprawy lub wymiany, w tym w szczególności koszty opłat pocztowych, przewozu, robocizny i materiałów, ponosi przedsiębiorca.

Przedsiębiorca będzie miał obowiązek odebrania od konsumenta towar na swój koszt.

Konsument nie będzie obowiązany do zapłaty za zwykłe korzystanie z towaru, który następnie został wymieniony.

Rękojmia konsumencka a obniżenie ceny

Jeżeli towar będzie niezgodny z umową, konsument będzie mógł złożyć oświadczenie o obniżeniu ceny albo odstąpieniu od umowy, o ile udowodni, że:

  1. przedsiębiorca odmówił doprowadzenia towaru do zgodności z umową
  2. przedsiębiorca nie doprowadzi towaru do zgodności z umową;
  3. brak zgodności towaru z umową będzie występował nadal, mimo że przedsiębiorca próbował doprowadzić towar do zgodności z umową;’
  4. brak zgodności towaru z umową jest na tyle istotny, że uzasadnia natychmiastowe obniżenie ceny albo odstąpienie od umowy;
  5. z oświadczenia przedsiębiorcy lub okoliczności wyraźnie będzie wynikało, że nie doprowadzi on towaru do zgodności z umową w rozsądnym czasie lub bez nadmiernych niedogodności dla konsumenta.

Obniżona cena powinna pozostawać w takiej proporcji do ceny wynikającej z umowy, w jakiej wartość towaru niezgodnego z umową pozostaje do wartości towaru zgodnego z umową.

Przedsiębiorca będzie miał obowiązek zwrócenia konsumentowi kwoty należne wskutek skorzystania z prawa obniżenia ceny niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania oświadczenia konsumenta o obniżeniu ceny.

Odstąpienie od umowy

Konsument będzie miał prawo również do odstąpienia od umowy. Jeżeli jednak niezgodność towaru z umową jest nieistotna konsument nie będzie mógł odstąpić od umowy. Domniemywa się, że niezgodność towaru z umową jest istotna.

Uprawnienie konsumenta będzie ograniczało się do odstąpienia od umowy jedynie do towarów niezgodnych z umową. Jeżeli brak zgodności z umową będzie dotyczyło jedynie niektórych towarów dostarczonych na podstawie umowy, a istnieje podstawa do odstąpienia od umowy na podstawie niniejszego artykułu, konsument może odstąpić od umowy jedynie w odniesieniu do tych towarów, a także w odniesieniu do innych towarów nabytych przez konsumenta wraz z towarami niezgodnymi z umową, jeżeli nie można rozsądnie oczekiwać, aby konsument zgodził się zatrzymać wyłącznie towary zgodne z umową.

W razie odstąpienia od umowy konsument będzie miał obowiązek niezwłocznego zwrócenia towaru przedsiębiorcy na jego koszt. Przedsiębiorca zwróci konsumentowi cenę niezwłocznie, ale nie później niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania towaru lub dowodu jego odesłania. Przedsiębiorca dokona zwrotu płatności przy użyciu takiego samego sposobu zapłaty, jakiego użył konsument, chyba że konsument wyraźnie zgodził się na inny sposób zwrotu, który nie wiąże się dla niego z żadnymi kosztami.

Co dalej?

Zachęcamy do bieżącego śledzenia zarówno strony znajdzparagraf.pl, jak również naszych socialmediów – profilu na Facebooku i Instagramie.

Zmieniamy się z myślą o przedsiębiorcach i do nich kierujemy nasze materiały. Śledźcie nas na bieżąco w kwestii zmian związanych z e-commerce i prawem przedsiębiorców!

Radosław Pilarski
Radosław Pilarski
Adwokat oraz doradca restrukturyzacyjny z wieloletnim doświadczeniem w prawie cywilnym, gospodarczym oraz upadłościowym i restrukturyzacyjnym.

więcej porad

Usługi cyfrowe – co się zmieni dla konsumentów?

Rządowy Projekt ustawy o zmianie ustawy o prawach konsumenta oraz niektórych innych ustaw przewiduje wprowadzenie do ustawy nowego działu poświęconego umowom o dostarczanie treści cyfrowej lub usługi cyfrowej. Oznacza to z całą pewnością nowe obowiązki dla przedsiębiorców. Jak po wprowadzeniu nowelizacji będą wyglądały usługi cyfrowe w sferze konsumenckiej? O tym poniżej. Usługi cyfrowe – nowa instytucja konsumencka Tematyka umów o dostarczanie treści cyfrowych lub usług cyfrowych znalazła się w nowo utworzonym Rozdziale 5b ustawy. Mimo iż projekt na tym etapie tego nie wyjaśnia, to na wstępie należy zdefiniować pojęcie „usługi cyfrowej”. Jest to usługa świadczona drogą elektroniczną poprzez sieć telekomunikacyjną z wykorzystaniem technologii informacyjnej, której świadczenie jest zautomatyzowane i która wymaga niewielkiego wkładu ludzkiego w jej świadczenie. Do usług cyfrowych możemy zaliczyć w szczególności: produkty w formie cyfrowej łącznie z oprogramowaniem, jego modyfikacjami i nowszymi wersjami; usługi umożliwiające lub wspomagające obecność przedsiębiorstw lub osób w sieci elektronicznej; usługi generowane automatycznie przez komputer i przesyłane poprzez sieć w odpowiedzi na określone dane wprowadzone przez usługobiorcę; odpłatne przekazywanie prawa do wystawiania na aukcji towaru lub usługi za pośrednictwem witryny internetowej działającej jako rynek on-line, na którym potencjalni kupcy przedstawiają swoje oferty przy wykorzystaniu automatycznych procedur oraz na którym strony są informowane o dokonaniu sprzedaży za pomocą poczty elektronicznej; pakiety usług internetowych oferujących dostęp do informacji, w których aspekty telekomunikacyjne mają charakter pomocniczy. Usługę cyfrową można świadczyć nie tylko za pośrednictwem Internetu, ale również urządzeń mobilnych czy telewizji cyfrowej lub satelitarnej.  Dostarczenie usługi cyfrowej Przepisy art. 43h ustawy zajmując się problematyką dostarczenia usług, w szczególności momentu, kiedy usługa cyfrowa powinna zostać dokonana, wezwania do wykonania usługi oraz możliwości odstąpienia od umowy. Zgodnie z przepisem przedsiębiorca będzie miał obowiązek dostarczenia konsumentowi treści cyfrowej lub usługi cyfrowej niezwłocznie po zawarciu umowy, chyba że strony postanowią inaczej. Treść cyfrową uważa się za dostarczoną w chwili, gdy treść cyfrowa lub środek, który pozwala na uzyskanie dostępu do treści cyfrowej lub na pobranie treści cyfrowej, zostały udostępnione konsumentowi lub fizycznemu lub wirtualnemu urządzeniu, które konsument wybrał samodzielnie w tym celu, lub gdy konsument lub takie urządzenie, uzyskali do niej dostęp. Z kolei usługę cyfrową uważa się za dostarczoną w chwili, gdy konsument lub fizyczne lub wirtualne urządzenie, które konsument wybrał samodzielnie w tym celu, uzyskali dostęp do tej usługi cyfrowej. W sytuacji gdy przedsiębiorca nie dostarczy treści cyfrowej lub usługi cyfrowej, konsument będzie miał prawo wezwać go do ich dostarczenia. Jeżeli przedsiębiorca nie dostarczy przedmiotowych usług niezwłocznie lub w dodatkowym, wyraźnie uzgodnionym przez strony terminie, konsument może odstąpić od umowy. Konsument będzie miał prawo odstąpić od umowy bez wzywania do dostarczenia treści cyfrowej lub usługi cyfrowej, jeżeli: przedsiębiorca oświadczył lub z okoliczności wyraźnie wynika, że nie dostarczy treści cyfrowej lub usługi cyfrowej, lub konsument i przedsiębiorca uzgodnili lub z okoliczności zawarcia umowy wyraźnie wynika, że określony termin dostarczenia treści cyfrowej lub usługi cyfrowej miał istotne znaczenie dla konsumenta, a przedsiębiorca nie dostarczył jej w tym terminie. [rada]Ciężar dowodu dostarczenia treści cyfrowej lub usługi cyfrowej w całości będzie spoczywał na przedsiębiorcy.[/rada] Należy pamiętać, że omawiane przepisy odnoszą się wyłącznie do usług wirtualnych. Przepisów nie stosuje się, jeżeli umowa przewiduje dostarczenie treści cyfrowej za pośrednictwem materialnego nośnika. Usługi cyfrowe - zgodność z umową Kolejny przepis – art. 43i będzie podejmował tematykę zgodności treść cyfrowej i usługi cyfrowej z umową. Zgodność taka zachodzi, jeżeli zgodne z umową pozostają w szczególności ich: opis, rodzaj, ilość, jakość, kompletność, funkcjonalność, kompatybilność, interoperacyjność oraz dostępność wsparcia technicznego i aktualizacji; przydatność do szczególnego celu, do którego jest potrzebna konsumentowi, o którym konsument powiadomił przedsiębiorcę najpóźniej w momencie zawarcia umowy i który przedsiębiorca zaakceptował. Dodatkowo, aby treść lub usługa cyfrowa mogły zostać uznane za zgodne z umową, powinny: nadawać się do celów, w których zazwyczaj korzysta się z treści cyfrowej lub usługi cyfrowej tego rodzaju, z uwzględnieniem obowiązujących przepisów prawa, norm technicznych lub dobrych praktyk; występować w takiej ilości i mieć takie cechy, w tym funkcjonalność, kompatybilność, dostępność, ciągłość i bezpieczeństwo, jakie są typowe dla treści cyfrowej lub usługi cyfrowej tego rodzaju i których konsument może zasadnie oczekiwać, biorąc pod uwagę charakter treści cyfrowej lub usługi cyfrowej oraz publiczne zapewnienia złożone przez przedsiębiorcę, jego poprzedników prawnych lub osoby działające w ich imieniu, w szczególności w reklamie lub na etykiecie, chyba że przedsiębiorca wykaże, że: nie wiedział o danym publicznym zapewnieniu i oceniając rozsądnie nie mógł o nim wiedzieć, przed zawarciem umowy publiczne zapewnienie zostało sprostowane z zachowaniem warunków i formy, w jakiej publiczne zapewnienie zostało złożone, lub w porównywalny sposób, publiczne zapewnienie nie miało wpływu na decyzję konsumenta o zawarciu umowy; być dostarczane z akcesoriami i instrukcjami, których dostarczenia konsument może rozsądnie oczekiwać; być zgodne z wersją próbną lub zapowiedzią, które zostały udostępnione konsumentowi przez przedsiębiorcę przed zawarciem umowy. [rada]W przypadku gdy umowa przewiduje dostarczanie treści cyfrowej lub usługi cyfrowej w sposób ciągły, treść cyfrowa lub usługa cyfrowa muszą pozostawać zgodne z umową przez oznaczony w umowie czas ich dostarczania.[/rada] [rada]Treść cyfrową lub usługę cyfrową dostarcza się w najnowszej wersji dostępnej w chwili zawarcia umowy, chyba że strony postanowiły inaczej.[/rada] Co z aktualizacją? Na mocy nowych przepisów przedsiębiorca będzie miał obowiązek informować konsumentów o aktualizacjach, w tym dotyczących zabezpieczeń, niezbędnych do zachowania zgodności treści cyfrowej lub usługi cyfrowej z umową oraz dostarcza je konsumentowi. Obowiązek ten będzie trwał co najmniej przez czas: dostarczania treści cyfrowej lub usługi cyfrowej określony w umowie, na podstawie której dostarczanie następuje w sposób ciągły, lub zasadnie oczekiwany przez konsumenta, uwzględniając rodzaj i cel treści cyfrowej lub usługi cyfrowej oraz okoliczności i charakter umowy, jeżeli umowa przewiduje dostarczanie treści cyfrowej lub usługi cyfrowej jednorazowo lub częściami. Jeżeli mimo powyższego konsument nie zainstaluje w rozsądnym czasie aktualizacji dostarczonych przez przedsiębiorcę, przedsiębiorca zostanie zwolniony z odpowiedzialności za brak zgodności treści cyfrowej lub usługi cyfrowej z umową. Aby jednak do zwolnienia doszło przedsiębiorca będzie musiał wykazać, że: poinformował konsumenta o aktualizacji i konsekwencjach jej niezainstalowania; niezainstalowanie lub niewłaściwa instalacja aktualizacji nie wynikały z błędów w instrukcji instalacji dostarczonej przez przedsiębiorcę. Usługi cyfrowe - odpowiedzialność przedsiębiorcy za brak zgodności z umową Przedsiębiorca będzie odpowiedzialny za brak zgodności z umową treści cyfrowej lub usługi cyfrowej dostarczanej jednorazowo lub w częściach, który istniał w chwili jej dostarczenia i ujawnił się w ciągu dwóch lat od tej chwili. [rada]Domniemywa się, że brak zgodności z umową, który ujawnił się przed upływem roku od dostarczenia treści cyfrowej lub usługi cyfrowej, istniał w chwili jej dostarczenia.[/rada] Przedsiębiorca nie może powoływać się na upływ terminu do stwierdzenia braku zgodności treści cyfrowej lub usługi cyfrowej z umową, jeżeli ów brak podstępnie zataił. Kolejno, przedsiębiorca odpowiada za brak zgodności z umową treści cyfrowej lub usługi cyfrowej dostarczanych w sposób ciągły, który wystąpił lub ujawnił się w czasie, w którym zgodnie z umową miały być dostarczane. Domniemywa się, że brak zgodności z umową wystąpił w tym czasie, jeżeli w tym czasie się ujawnił. Odpowiedzialność przedsiębiorcy zostanie wyłączona, jeżeli: środowisko cyfrowe konsumenta nie jest kompatybilne z wymaganiami technicznymi, o których przedsiębiorca poinformował go w sposób jasny i zrozumiały przed zawarciem umowy; konsument, poinformowany w jasny i zrozumiały sposób przed zawarciem umowy o obowiązku współpracy z przedsiębiorcą, w rozsądnym zakresie i przy zastosowaniu najmniej uciążliwych dla siebie środków technicznych, w celu ustalenia, czy brak zgodności treści cyfrowej lub usługi cyfrowej z umową w odpowiednim czasie wynika z cech środowiska cyfrowego konsumenta, nie wykonuje tego obowiązku. Niezgodność usługi cyfrowej z umową a prawa konsumenta Nowelizacja reguluję również uprawnienia konsumenta na wypadek braku zgodności usługi wirtualnej z treścią umowy. W takim wypadku konsument może żądać doprowadzenia do zgodności z umową. Przedsiębiorca może jednak odmówić doprowadzenia do zgodności z umową, jeżeli doprowadzenie do zgodności treści cyfrowej lub usługi cyfrowej z umową w sposób wybrany przez konsumenta jest niemożliwe albo wymagałoby nadmiernych kosztów dla przedsiębiorcy. Przedsiębiorca doprowadzi treść cyfrową lub usługę cyfrową do zgodności z umową w rozsądnym czasie od chwili, w której przedsiębiorca został poinformowany przez konsumenta o braku zgodności z umową, i bez nadmiernych niedogodności dla konsumenta, uwzględniając ich charakter oraz cel, w jakim są wykorzystywane. Koszty doprowadzenia treści cyfrowej lub usługi cyfrowej do zgodności z umową poniesie przedsiębiorca. Dodatkowo w przypadku, gdy treść cyfrowa lub usługa cyfrowa są niezgodne z umową, konsument może złożyć oświadczenie o obniżeniu ceny albo odstąpieniu od umowy, gdy: doprowadzenie do zgodności z umową jest niemożliwe albo wymaga nadmiernych kosztów; przedsiębiorca nie doprowadził treści cyfrowej lub usługi cyfrowej do zgodności z umową we właściwym terminie; brak zgodności z umową występuje nadal, mimo że przedsiębiorca próbował doprowadzić treść cyfrową lub usługę cyfrową do zgodności z umową; brak zgodności treści cyfrowej lub usługi cyfrowej z umową jest na tyle istotny, że uzasadnia natychmiastowe obniżenie ceny albo odstąpienie od umowy; z oświadczenia przedsiębiorcy lub okoliczności wyraźnie wynika, że nie doprowadzi on treści cyfrowej lub usługi cyfrowej do zgodności z umową w rozsądnym czasie lub bez nadmiernych niedogodności dla konsumenta. Obniżona cena powinna pozostawać w takiej proporcji do ceny wynikającej z umowy, w jakiej wartość treści cyfrowej lub usługi cyfrowej niezgodnych z umową pozostaje do wartości treści cyfrowej lub usługi cyfrowej zgodnych z umową. Jeżeli umowa stanowi, że treść cyfrowa lub usługa cyfrowa są dostarczane w częściach lub w sposób ciągły, przy obniżeniu należy uwzględnić czas, w którym treść cyfrowa lub usługa cyfrowa pozostawały niezgodne z umową. [rada]Konsument nie może odstąpić od umowy, jeżeli treść cyfrowa lub usługa cyfrowa są dostarczane w zamian za zapłatę ceny, a brak zgodności z umową jest nieistotny. Domniemywa się, że brak zgodności jest istotny.[/rada] Co dalej? Zachęcamy do bieżącego śledzenia zarówno strony znajdzparagraf.pl, jak również naszych socialmediów – profilu na Facebooku i Instagramie. Zmieniamy się z myślą o przedsiębiorcach i do nich kierujemy nasze materiały. Śledźcie nas na bieżąco w kwestii zmian związanych z e-commerce i prawem przedsiębiorców!

Dyrektywa Omnibus a zawyżanie cen

Mimo że dyrektywa Omnibus weszła w życie przeszło miesiąc temu, to na polskie ustawę jeszcze przyjdzie nam poczekać. Mimo to już teraz warto się zapoznać z unijnymi przepisami i zacząć wprowadzać ową regulację w życie. Niestety, jak to bywa kiedy politycy biorą się za poprawę wolnego rynku, przedsiębiorcy będą zmuszeni zainwestować. Dostosowanie e-sklepów do nowych przepisów może kosztować nawet kilka tysięcy złotych, bowiem usługi programistyczne swoje kosztują. Jak zatem nowa unijna regulacja wpłynie na tą praktykę? O tym poniżej. Dyrektywa Omnibus – co zmieni dla przedsiębiorców? Jedną z większych zmian jakie ustawodawca unijny przyszykował dla przedsiębiorców jest nakaz wprowadzenia nowej funkcjonalności do sklepów. Mianowicie w przypadku obniżek, obok nowych cen sprzedawca będzie musiał umieścić najniższą cenę, jaka obowiązywała w ciągu ostatnich 30 dni, przed dniem wprowadzeniem promocji. To koniec zatem ze sztucznymi akcjami promocyjnymi, które zachęcały do tańszych zakupów, a tak naprawdę do nabywania produktów w cenie równej lub wyżej niż ta standardowa. Dużym problemem były przypadki kiedy sklepy zmniejszały ceny, które podniesiono zaledwie kilka dni wcześniej. Nowe przepisy nakazują uwidaczniać poprzednie ceny w przypadku wyprzedaży. [uwaga]Czytaj dalej: Prawo do odstąpienia od umowy – obwiązek informacyjny[/uwaga] Jeżeli natomiast dany towar lub usługa zostały wprowadzone do sprzedaży w okresie krótszym niż 30 dni, należy wskazać informację o ich najniższej cenie, która obowiązywała w okresie od dnia wprowadzenia produktu do sprzedaży do dnia rozpoczęcia promocji. [rada]Dyrektywa Omnibus i polskie przepisy ją wprowadzające oraz uszczegóławiające będą obowiązywać (obowiązują) w przypadku tradycyjnej sprzedaży w sklepach stacjonarnych, jak i e-sklepach.[/rada] Sprzedaż na platformach a działalność gospodarcza Zmiany nadeszły również dla sprzedawców korzystających z popularnych serwisów aukcyjnych, takich jak Allegro, OLX czy Amazon. Serwisy te mają teraz obowiązek informowania o tym, czy dany sprzedający jest przedsiębiorcą czy osobą fizyczną nie prowadzącą działalności gospodarczej. Powyższe ma za zadanie wskazywanie konsumentom z jakim rodzajem sprzedawcy mają do czynienia. Jest to o tyle istotne, że przy osobie prywatnej nie mają zastosowania przepisy o ochronie konsumentów, w szczególności chodzi tu o prawo do 14 dniowego terminu na odstąpienie od umowy. Informacja będzie udzielana na podstawie oświadczenia sprzedającego, a nieudzielenie jej będzie uznawane za nieuczciwą praktykę handlową i karane administracyjne.  Co dalej? Zachęcamy do bieżącego śledzenia zarówno strony znajdzparagraf.pl, jak również naszych socialmediów – profilu na Facebooku i Instagramie. Zmieniamy się z myślą o przedsiębiorcach i do nich kierujemy nasze materiały. Śledźcie nas na bieżąco w kwestii zmian związanych z e-commerce i prawem przedsiębiorców!