Weksel własny + deklaracja wekslowa

Weksel własny jest to papier wartościowy sporządzony w formie ściśle określonej przez prawo wekslowe, zawierający bezwarunkowe przyrzeczenie wystawcy zapłacenia określonej sumy pieniężnej we wskazanym miejscu i czasie określonej osobie, tj. remitentowi i stwarzający bezwarunkową odpowiedzialność osób na nim podpisanych. 

Weksel własny zgodnie z wymogami art. 101 Ustawy z dnia 28 kwietnia 1936 r. – Prawo wekslowe (u.p.w.) powinien zawierać: nazwę „weksel” w treści dokumentu, bezwarunkowe zobowiązanie wystawcy do zapłaty oznaczonej sumy pieniężnej, termin płatności, miejsce płatności, nazwisko osoby, na której rzecz lub na której zlecenie zapłata ma być dokonana, datę i miejsce wystawienia weksla, podpis wystawcy weksla.

 

Przepis art. 102 u.p.w. dodatkowo stwierdza, że dokument któremu brak jest jednej z powyżej wymienionych cech nie będzie uważany za weksel własny. Jednakże w zdaniach następnych wskazanego przepisu wskazano wyjątki, mianowicie:

  • jeżeli weksel własnynie zawiera terminu płatności, to przyjmuje się, że jest on płatny za okazaniem;
  • jeżeli brakuje w nim oznaczenia miejsca płatności, wówczas za miejsce płatności przyjmuje się miejsce wystawienia weksla;
  • jeżeli na wekslu nie widnieje miejsce wystawienia, uważa się za wystawiony w miejscu podanym obok nazwiska wystawcy.

Deklaracja wekslowa natomiast to jednostronne oświadczenie wystawcy weksla, co do warunków, na jakich może być uzupełniony weksel in blanco. Porozumienie to może być zawarte w sposób wyraźny lub dorozumiany, pisemny lub ustny. Przyjmuje się, że porozumienie to nie ma charakteru wekslowego, a jest umową poza wekslową i wobec tego stosuje się do niej przepisy Kodeksu cywilnego. Deklaracja wekslowa nie stanowi warunku ważności weksla. Ważność weksla wystawionego in blanco nie jest uzależniona od istnienia deklaracji wekslowej (wyrok SN z 28 października 1963 r. sygn. II CR 249/63). Brak deklaracji wekslowej czyli porozumienia w formie pisemnej, nie ma wpływu na ważność zobowiązania wekslowego poręczyciela (wyrok SA w Warszawie z 19 listopada 1999 r. sygn. I A Ca 775/99).

 

Źródło: znajdzparagraf.pl/porady-prawne