Umowa licencyjna o rozpowszechnianie filmu – wzór z opisem

Umowa licencyjna o rozpowszechnianie filmu to szczególny rodzaj umowy licencyjnej, na podstawie której licencjodawca uprawnia licencjobiorcę do korzystania z utworu (filmu) w określony sposób. W umowie licencyjnej autor nie wyzbywa się autorskich praw majątkowych, a jedynie upoważnia do korzystania z utworu na określonym polu eksploatacji.

Umowa licencyjna o rozpowszechnianie filmu jest umową uprawniającą licencjodawcę do korzystania z filmu, jednak prawa majątkowe pozostają przy twórcy. W umowie licencyjnej licencjobiorca może jedynie korzystać z praw określonych w umowie. Licencja ponadto upoważnia licencjodawcę do udzielenia wielu licencji na danym polu eksploatacji. Nie jest to możliwe w przypadku przeniesienia autorskich praw majątkowych, ponieważ nie można przenieść tych samych praw na dwie różne osoby.

Licencja

Licencjodawca może udzielić upoważnienia do korzystania z utworu na wymienionych w umowie polach eksploatacji z określeniem zakresu, miejsca i czasu tego korzystania.

Umowa może zastrzegać wyłączność do korzystania z utworu w określony sposób – nazywamy to licencją wyłączną. Jeżeli umowa takiego zastrzeżenia nie posiada, licencja może zostać udzielona wielu osobom na tym samym polu eksploatacji – licencja niewyłączna.

Licencjobiorca nie może upoważnić innej osoby do korzystania z filmu w zakresie uzyskanej licencji, chyba że umowa wyraźnie wskazuje na takie upoważnienie.

Jeśli w umowie nie postanowiono inaczej, licencja ogranicza się do terytorium Polski i zostaje zawarta na okres 5 lat. Jeśli w umowie nie określono typu licencji, domniemywa się, że zawarto licencję niewyłączną.

Charakter umowy licencyjnej

Umowa licencyjna o rozpowszechnienie filmu nie zawsze stanowi odrębną umowę. Bardzo często postanowienia dotyczące udzielania licencji są częścią innych umów, np. umów o świadczenie usług, umów o dzieło.

Czytaj też: Umowa licencyjna – wzór z omówieniem

Umowa licencyjna – elementy

Data oraz miejsce zawarcia umowy

Strony umowy

Umowa powinna dokładnie określać, między jakimi stronami została zawarta. W umowie licencyjnej stronami umowy są licencjodawca – właściciel danej własności intelektualnej lub podmiot uprawniony do udzielania licencji; oraz licencjobiorca – nabywca licencji, którym może być osoba fizyczna lub prawna. Obligatoryjne dane osoby fizycznej to: imię, nazwisko, adres zamieszkania, nr dowodu tożsamości, PESEL. Dane osób prawnych: nazwa, adres siedziba, NIP oraz dane osoby reprezentującej dany podmiot.

Przedmiot licencji

W niniejszym rodzaju umowy przedmiotem licencji będzie zawsze film. Dodatkowo umowa ta może dotyczyć:

  • istniejącego filmu;
  • filmu mającego dopiero powstać.

Typ licencji

Wyróżnia się dwa typy umów licencyjnych:

  • licencja wyłączna– licencjodawca zobowiązuje się, że nie będzie udzielał licencji innym podmiotom na danym polu eksploatacji. W umowie szczegółowo powinny zostać określone pola eksploatacji. Udzielenie licencji wyłącznej zabrania licencjodawcy udzielać licencji na danym polu eksploatacji innym osobom. W przypadku licencji wyłącznej, licencjobiorca jest ponadto uprawniony do dochodzenia roszczeń z tytułu naruszenia autorskich praw majątkowych, w zakresie, na jaki została udzielona licencja. Umowa licencyjna wyłączna wymaga zachowania formy pisemnej pod rygorem nieważności.
  • licencja niewyłączna– licencjodawca nie jest ograniczony udzieloną już licencją na danym polu eksploatacji, co znaczy, że może udzielić upoważnienia innym osobom do korzystania z utworu w tym samym zakresie. Umowa licencji niewyłącznej może zostać zawarta w dowolnej formie, m.in. pisemnej, ustnej czy dorozumianej.

Zakres uprawnień

Umowa powinna szczegółowo określać, do jakich pól eksploatacyjnych i w jakim zakresie licencja została udzielona. Sformułowania muszą jednoznaczne i wyraźnie wskazywać na objęty umową sposób korzystania z dzieła.

Ustawa o prawie autorskim zabrania obejmować umową nieznanych w chwili jej zawierania pól eksploatacji oraz zabrania zawierać umowy w części dotyczącej wszystkich utworów lub wszystkich utworów określonego rodzaju tego samego twórcy mających powstać w przyszłości. Takie postanowienia w umowie będą nieważne.

Przykładowe pola eksploatacji w zakresie obrotu i rozpowszechniania filmów:

  • wprowadzenie do obrotu – udostępnienie utworu w celu jego używania;
  • użyczenie lub najem oryginału albo egzemplarzy;
  • publiczne wykonanie;
  • wyświetlanie;
  • odtworzenie;
  • nadawanie i remitowanie;
  • publiczne udostępnianie utworu w taki sposób, aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i w czasie przez siebie wybranym. Jest to definicja ujmująca istotę wszystkich mediów cyfrowych, w szczególności Internetu.

Okres obowiązywania umowy i wypowiedzenie

Jeżeli w umowie nie postanowiono inaczej, przyjmuje się, że zarówno licencja wyłączna, jak i niewyłączna została udzielona na okres 5 lat. Ustawa nie przewiduje możliwości jej wypowiedzenia, ale w ramach swobody umów strony mogą przewidzieć taką możliwość w treści umowy.

Zgodnie z przepisami ustawy strony mogą zawrzeć umowę na czas nieoznaczony, z rocznym terminem wypowiedzenia na koniec roku kalendarzowego. Strony mogą również w umowie ustalić inny termin wypowiedzenia. Licencję udzieloną na okres dłuższy niż 5 lat, po upływie tego terminu, uważa się za udzieloną na czas nieoznaczony. Po upływie 5 lat umowa ta podlega wypowiedzeniu w taki sam sposób, jak umowa zawarta na czas nieoznaczony.

Gwarancja i odpowiedzialność

Strony w umowie mogą uregulować odpowiedzialność za wady prawne utworu, np. poprzez wprowadzenie bezwzględnej, niezależnej od winy, odpowiedzialności licencjodawcy, w sytuacji jeśli okaże się, że nie był on uprawniony do udzielenia licencji oraz gdy eksploatacja utworu narusza prawa osób trzecich. W przypadku pominięcia przez strony kwestii odpowiedzialności, zastosowanie mają art. 55 ustawy o prawie autorskim.

Wynagrodzenie

Umowa powinna określać wysokość wynagrodzenia za udzieloną licencję. Wynagrodzenie może mieć formę zryczałtowaną; opłat okresowych uzależnionych od wysokości obrotu np. zysku, dochodu; lub być kombinacją obu form płatności. Wysokość stawek określają przepisy art. 11010 i następne ustawy o prawie autorskim.

Postanowienia końcowe

Postanowienia końcowe dotyczą zapisów m.in. o możliwości wprowadzania zmian do umowy; liczbie egzemplarzy umowy; zastosowaniu odpowiednich przepisów prawa w sprawach nieuregulowanych umową; trybie rozstrzygania ewentualnych sporów oraz informacji o załącznikach.

 

Podstawa prawna:

  • Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.
  • Ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

 

Autor Radosław Pilarski